ΑΠΑΝΤΗΣΗ προς την εβδομαδιαία εφημερίδα « Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ»

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

ν  Κορίνθ τῇ  14 - 7 - 2011  

Πρὸς

την εβδομαδιαία εφημερίδα « Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ».

Ενταύθα.

Κα Κοκκίνου,

αναφορικά με το ερώτημα που μας θέτετε σας γνωρίζουμε ότι μετά πολλού ενδιαφέροντος παρακολουθούμε τις εξελίξεις στη χώρα μας, κυρίως δε αυτές που αγγίζουν και τον χώρο της Εκκλησίας, η οποία είναι μέν Θείος οργανισμός αλλά δεν παύει να υπάρχει και «εν χρόνω» και «εν χώρω» και άρα να είναι και «ενδοκόσμια».

Η Εκκλησία στην πατρίδα μας υπήρξε και παραμένει η μητέρα του Γένους. Είναι η τροφός του Λαού και η εγγύηση της Εθνικής Ενότητας, άσχετα αν κάποια από τα παιδιά της τώρα τελευταία την αρνούνται. Αφού στην Ελλάδα, όπως είναι γνωστό, πολλές φορές χρειαζόμαστε κάποιον «δικό» μας για να τον αρνούμαστε (!). Ωστόσο έπαιξε και παίζει, λόγω της αποστολής της, ρόλο συνδετικό - ενωτικό στην κοινωνία μας. Ακολουθεί την διδασκαλία τού Μεγάλου Ειρηνοποιού Ιδρυτή της Ιησού, ο οποίος λίγο Πρό τού πάθους Του προσευχήθηκε στον Θεό και Πατέρα «ίνα ώσιν έν» οι άνθρωποι «καθώς και ημείς εν εσμέν». Κι αυτό το πράττει έστω κι αν αδικείται, συκοφαντεῖται καί διαβάλλεται.

Η συγκεκριμένη απόφαση περί προσλήψεως 250 ιεροδιδασκάλων του Κορανίου για τις πόλεις και τα χωριά της Θράκης σε σχέση με την αναλογία 1 προς 10, που χωρίς να είναι Νόμιμο και Συνταγματικό «ισχύει» ἐτσιθελικώς για τον διορισμό των Χριστιανών Ορθοδόξων Ιερέων, λειτουργεί για την Εκκλησία και τον Λαό της ως πρόκληση. Όμως το θέμα παρακολουθείται και ελέγχεται από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος ως κυρίως αρμόδιας. Στις αποφάσεις της Ι. Συνόδου είμεθα υποχρεωμένοι να υπακούωμε και να συναινούμε, καταθέτοντας όμως τους όποιους  προβληματισμούς μας ή και αντιρρήσεις μας στο Συνοδικό Σώμα. Προς τον σκοπό αυτό επανειλημένως στο παρελθόν και εν Συνόδω αλλά και από τον έντυπο και από τον ηλεκτρονικό τύπο έχω εκφράσει τις θέσεις και απόψεις μας, όπως το Χριστεπώνυμο Πλήρωμα της Μητροπόλεώς μας και οι Ιερείς μας γνωρίζουν.

Ωστόσο μας προβληματίζει έντονα μία τέτοια απόφαση, η οποία όμως δεν είναι θέμα τόσο της Εκκλησίας όσο κυρίως θέμα του Ελληνικού Κράτους και της μεταναστευτικής πολιτικής του των Ελλήνων Πολιτών όπως είναι θέμα και της Μουσουλμανικής μειονότητας.

Δυστυχώς τέτοιες αποφάσεις επιβεβαιώνουν την ανεξέλεγκτη αύξηση του μουσουλμανικού στοιχείου στη χώρα μας και την Θρησκευτική και Εθνική αλλοίωση του πληθυσμού με όλα τα επακόλουθα, τα οποία όπως είναι φυσικό δυσχεραίνουν και επιτείνουν περισσότερο την οικονομική κρίση στην οποία έχομε περιέλθει. Αλλ᾿ όταν τα έλεγα και τα έγραφα αυτά, οι Βουλευτές του Συνασπισμού έκαμαν εναντίον μου ερωτήσεις στη Βουλή…

Από τους αρχαιοτάτους χρόνους η πατρίδα μας ήταν ανοικτή στην υποδοχή των ξένων. Μέχρι και θεό είχαν επινοήσει για την φιλοξενία. Ο Απ. Παύλος δε, προέτρεπε τους Χριστιανούς να εκφράζουν την πίστη τους και μέσα από την αδιάκριτη φιλοξενία όταν έγραφε στην προς Ρωμ. Επιστολή του (ιβ.΄ 13)  «την φιλοξενίαν διώκοντες». Χωρίς, λοιπόν, ίχνος ξενοφοβίας, (εξάλλου εμείς είμαστε αυτοί που φροντίζουμε να σιτίζουμε καθημερινώς εκατοντάδες αλλοδαπούς και μη, χωρίς να κάνουμε καμμία διάκριση σε θρήσκευμα και εθνικότητα) και με πολλή αγάπη είμαστε υποχρεωμένοι να προασπιστούμε πρώτα τα της Πατρίδος και τα του Λαού μας, που στην πλειοψηφία του είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ώστε να δυνάμεθα Αυτή και ο Λαός μας να υποδεχόμαστε τους ξένους χωρίς να δημιουργούνται προβλήματα και χωρίς να καλλιεργείται η αίσθηση σ᾿εμάς τους ντόπιους ότι θεωρούμεθα μέσα στην χώρα μας πολίτες β΄ κατηγορίας ή οι όντως ξένοι…

Ευελπιστούμε ότι θα αντιληφθούν οι επαῒοντες τα προβλήματα που δημιουργούνται από τέτοιου είδους αποφάσεις και ότι θα φροντίζουν ώστε αυτού του είδους οι αποφάσεις τους, να μη διχάζουν τον λαό μας αλλά να συντείνουν στην ομόνοια και στη σύμπνοια του. Αυτό έχει ανάγκη κατά τις δύσκολες αυτές ημέρες της κρίσης που διέρχεται ο τόπος μας και αυτό προσδοκούμε από τους αρμοδίους. Όλα τ᾿΄αλλα είναι εκ του πονηρού και βόμβες στα θεμέλια της Εκκλησίας και του Έθνους